Pora podsumować i zamknąć wakacyjny cykl o literaturze wampirycznej. Nie udało mi się napisać o wszystkich książkach, które miałam w planach, ale wakacje niemal dobiegły końca, więc i my kończymy naszą przygodę z krwiopijcami. Kto wie, może cykl wróci za rok na ‚Czepiam się książek’ i będzie kontynuowany…

W ramach cyklu pojawiło się siedem artykułów. Zaczęłam od klasyki literatury – powieści Dracula i zbioru opowiadań Gość Draculi Brama Stokera, oraz Doliny Issy Czesława Miłosza, w której noblista opisał bogactwo ludowych wierzeń i – choć niewielu o tym pamięta – zawarł w tej poetyckiej powieści również wątek wampiryczny. Napisałam również kilka słów o mniej znanych utworach, takich jak Wampir Reymonta czy Historyk Kostovej. Pojawiły się też teksty o książkach popularnonaukowych: Świat wampirów. Od Draculi do Edwarda oraz W górach przeklętych. Wampiry Alp, Rudaw, Sudetów, Karpat i Bałkanów.

Na zakończenie cyklu również chciałam was zapoznać z pozycją popularnonaukową. Przed wami Katarzyna Kaczor i publikacja Od Draculi do Lestata. Portrety wampira, wydana jako jeden z tomów „Anatomii Fantastyki”. Idealna jako uzupełnienie i uporządkowanie wiedzy o literackich i filmowych krwiopijcach. Obok Wampira Marii Janion – który jest nazywaną biblią wampiryzmu – jest to najrzetelniejsze, choć nie tak obszerne, polskie opracowanie tego tematu. Co ciekawe publikacja Kaczor został wydana po raz pierwszy w 1998 roku (w moich zbiorach posiadam wydanie drugie, rozszerzone, z roku 2010), a więc na kilka lat przed słynną Biografią symboliczną wampira autorstwa profesor Janion…

kaczor (4)

Katarzyna Kaczor przekrojowo analizuje dzieje i ewolucję wampira, jako postaci od wieków obecnej w kulturze i popkulturze. Wychodzi od nakreślenia wizerunku wampira obecnego w ludowych wierzeniach – w mitologii i demonologii – oraz opisania pokrótce symboliki krwi. Dość szczegółowo kreśli genezę narodzin najpopularniejszego wampira, Draculi, i dzieje jego literackich poprzedników. Sporo miejsca poświęca też powieści gotyckiej i wizji wampira jako bohatera romantycznego.

W książce Kaczor znajdziemy szczegółowe opisy – szkoda, że nie głębsze analizy, a tylko opisy właśnie – filmów o wampirach. Zarówno tych klasycznych, jak i popkulturowych opowieści grozy oraz pastiszy kina wampirycznego.

Co wyróżnia opracowanie autorstwa Kaczor? Autorka pisze o bohaterach, o których inni twórcy monografii poświęconych wampirom zdają się zapominać. W Od Draculi do Lestata znajdziemy analizy takich pozycji jak: powieści Jestem legendą Richarda Mathesona, Miasteczko Salem Stephena Kinga i Gobelin z wampirem Suzy McKee-Charnas oraz opowiadanie Pielgrzymka Clifforda M. Boba Lemana.

kaczor (3)

Kaczor pokusiła się też o opracowanie planu wydarzeń opowieści wampirycznej, swoistego schematu, który – mniej czy bardziej świadomie – powielają twórcy książkowych i filmowych opowieści o wampirach .

Wampir jako potwór, jako kochanek i jako istota doświadczająca bólu egzystencjalnego… To tylko kilka z obliczy krwiopijcy. Jeśli interesuje was jak zmieniał się wampir przez wieki, jak z monstrum przeistoczył się w dandysa, sięgnijcie po to niedługie, ale wyjątkowo esencjonalne opracowanie. Od Draculi do Lestata to sprawnie napisane i bogate w informacje kompendium wiedzy o wampirach. Pozycja obowiązkowa dla miłośników tematu.

kaczor (2)

 Katarzyna Kaczor, Od Draculi do Lestata. Portrety wampira, „Anatomia Fantastyki” #5, Gdańsk 2010.