CZEPIAM SIĘ KSIĄŻEK

"Książki często występują w moich snach erotycznych"

Month: Listopad 2014

Stephen King „Przebudzenie” [recenzja premierowa]

Mottem najnowszej książki Stephena Kinga jest dwuwiersz z opowiadania Zew Cthulhu H. P. Lovcrafta: Nie jest umarłym ten, który może spoczywać wiekami. Nawet śmierć może umrzeć wraz z dziwnymi eonami. Nie po raz pierwszy amerykański pisarz snuje makabryczne i fantastyczne wizje dotyczące zaświatów. W większości utworów Kinga pojawia się refleksja na temat nieba, piekła, równoległych światów, życia po życiu. Nierzadko wokół tego motywu osnuta jest cała mroczna opowieść króla horroru, tak jak w przypadku Przebudzenia.

Najnowsza powieść Kinga to historia dwóch ludzi: Jamiego Mortona i Charlesa Jacobsa. Po raz pierwszy spotkali się w 1962 roku. Wtedy na kilkuletniego Jamiego padł cień pastora Jacobsa. Cień, z którego nie mógł wydostać się przez dziesiątki lat. Jamie zwykł nazywać Jacobsa swoją piątą osobą dramatu, czyli kimś, kto pojawia się w życiu na krótko, ale wywiera na nie ogromny wpływ i pozostawia niezacieralny ślad.

Continue reading

Olga Tokarczuk „Anna In w grobowcach świata” [recenzja]

Niedawno premierę miała najnowsza książka Olgi Tokarczuk Księgi Jakubowe. Ten monumentalny – blisko tysiącstronicowy – tom nie wpisuje się w krąg moich literackich zainteresowań, postanowiłam za to sięgnąć po trochę starszą pozycję autorki, powieść Anna In w grobowcach świata. Jest to utwór reinterpretujący pochodzący sprzed ponad czterech tysięcy lat mit o sumeryjskiej bogini Inannie.

W rozprawie Pisarz a fantazjowanie Freud dowodził, że mity są odzwierciedleniem odwiecznych, wspólnych wszystkim cywilizacjom pragnień. A jakie może być bardziej powszechne pragnienie ludzkości niż marzenie o nieśmiertelności? Właśnie tej ogólnoludzkiej tęsknoty dotyczy legenda o Inannie, Królowej Nieba. Jej historia to prekursorski mit o bogu, któremu udało się powrócić ze świata umarłych. Zainspirował wiele późniejszych opowieści i legend o podróży do piekła i z powrotem, które pojawiają się w większości kultur. To pramit o nieśmiertelności, oszukaniu śmierci i powrocie do świata żywych.

Continue reading

J. D. Salinger „Buszujący w zbożu”

Buszujący w zbożu to powieść często określana mianem kultowej. Zaraz po wydaniu w 1951 roku, wzbudziła wiele kontrowersji i stała się książką zakazaną. Obecnie należy do kanonu lektur szkolnych w Ameryce i znajduje się na liście stu najpopularniejszych książek według dziennika „Le Monde”.

Miałam okazję przeczytać kilka dłuższych opowiadań J. D. Salingera. Franny i Zooey, Wyżej podnieście strop cieśle i Seymour – Introdukcja to utwory, w przypadku których na usta ciśnie się określenie „literatura wysoka”. Pisane finezyjnym stylem i bogatym językiem historie członków rodziny Glassów, bardzo różnią się od Buszującego w zbożu. Tutaj narratorem jest zbuntowany nastolatek, opowieść ma więc adekwatną do jego osobowości i wrażliwości formę. Potoczny, naznaczony wulgaryzmami język; skłonność do hiperbolizacji; pełna dygresji, sprawiająca wrażenie chaotycznej narracja. Dzięki takiej stylizacji ponad trzydziestoletniemu wówczas autorowi udało się stworzyć realistyczną i wiarygodną opowieść przekazywaną z perspektywy nastolatka.

Continue reading